Krótko: w Gemini, Claude i Groku Enter wysyła wiadomość. Chcesz przejść do nowej linii, a asystent już ma pół zdania i właśnie na nie odpowiada. Zrobiłem sobie okno czatu, w którym jest odwrotnie. Enter robi nową linię, instrukcję układam w punktach, literówki poprawiają się w locie, a limit widzę, zanim cokolwiek wyślę.
Jak bardzo to irytuje? BARDZO!!! Piszesz polecenie na pięć punktów, palec robi to, co robi w każdym edytorze tekstu, i… poszło. Model grzecznie odpowiada na pierwszą linijkę. Ty kasujesz, dopisujesz resztę i płacisz drugi raz za to samo pytanie. Z limitu, który i tak się kończy w najmniej odpowiednim momencie.
To okno nazywa się Mostek. To ulepszony interfejs asystenta AI, który stoi u mnie na komputerze (OpenClaw) i rozmawia z Claude, Grokiem, Gemini albo z modelami lokalnymi. Nie jest to nowy model ani aplikacja do kupienia. To samo okno czatu, tylko poprawione w miejscach, w których zwykłe okno przeszkadza. Na razie działa tylko u mnie.
I od razu zastrzeżenie: to nie jest recenzja modeli. Sonnet, Gemini i Grok przełkną bałagan i coś z niego złożą. Problem zaczyna się wcześniej, w okienku, w którym ten bałagan powstaje.

🎬 Film i short
⏎ Enter nie jest poleceniem
W zwykłym czacie Enter znaczy „wyślij”. Nowa linia siedzi pod Shift+Enter, a w terminalu zależy od programu i od samego terminala. Głowa to wie. Ręka nie wie i robi Enter.
W Mostku Enter zostaje w tekście. Wysyłka to trzy Entery w krótkim odstępie, do 650 ms między naciśnięciami. Puste linie z tej serii same znikają, więc do modelu nie leci ogon pustych wierszy. Ctrl+Enter wysyła od razu, na telefonie albo gdy się spieszysz. Przytrzymany Enter nie wysyła nic.
Nie masz Mostka? Zrób chociaż jedno: dłuższe polecenie pisz w notatniku i wklejaj gotowe. Shift+Enter w przeglądarce też działa, tylko trzeba o nim pamiętać przy każdej linii. Ja nie pamiętam.
📋 Punkty, które da się przeczytać
Myślnik na początku linii robi punktor, numer robi numerację. a) b) c) idzie alfabetem. Po numerze, po myślniku i po literze Enter dopisuje następny punkt, zamiast wysyłać, a pusty punkt listę kończy. Ukośnik w pustej linii otwiera gotową strukturę polecenia: Cel, Kontekst, Ograniczenia, Wynik. Każda sekcja to nagłówek, który da się zwinąć.

Tak to wygląda, gdy piszę naprawdę. Byle jak, na odwal się, bez polskich znaków, jak małpa w klawiaturę. W liście numerowanej Enter nie wypuszcza polecenia: widzi punkt i robi następny. Korekta idzie w locie, więc w polu zostaje tekst, który da się przeczytać. Błędy gramatyczne w moich notatkach są celowe. Literówki już nie: notorycznie zjadam litery i zamieniam je miejscami.

Po co, skoro model i tak zrozumie ścianę tekstu? Żebyś Ty zrozumiał własne polecenie jutro rano. Instrukcja to informacja, a nieczytelnej informacji nie da się sprawdzić. Nie wiesz wtedy, co właściwie zleciłeś, więc nie wiesz też, czy wynik jest dobry. O tym, że informacja jest tworzywem, a nie ozdobą, pisałem w tekście „Wszystko jest informacją”.
Pole rośnie razem z poleceniem, do około 60% wysokości okna, więc widzę całe polecenie naraz. Długa instrukcja przestaje być dwulinijkowym paskiem, w którym trzeci punkt znika gdzieś za krawędzią.

Wszystkie te usprawnienia są dla mnie, nie dla modelu. Mają mi pomóc usystematyzować myśli, zanim zrobi się z nich polecenie dla asystenta AI. Długich poleceń nie piszę już w zewnętrznym edytorze tekstu, żeby potem wklejać je do czatu. Piszę je od razu w oknie czatu.
✏️ Korekta dla Ciebie, nie dla modelu
Model literówkę przełknie. Ty, czytając własne polecenie, nie musisz. Po kropce, pytajniku albo Enterze ostatnie zdanie idzie do korekty. Poprawiana jest gramatyka i składnia, a ironia, luz i słownictwo zostają. Nie po to piszę z przekąsem, żeby korektor zamieniał mi to na urzędowy komunikat.
Mała zmiana miga i wchodzi, Ctrl+Z ją cofa. Duża przeróbka, która rusza sens, sama nie wchodzi: dostajesz propozycję i klikasz, jeśli chcesz. Kod, adresy, ścieżki, wzmianki i komendy korektor omija.
Korekta nie jest kolejną wiadomością w rozmowie. Domyślnie robi ją Grok, a gdy go nie ma, model lokalny na moim komputerze. Silnik zmieniam jednym kliknięciem. Do wyboru jest też Gemini 3.5 Flash-Lite, które prawie nic nie zużywa z API, a działa dobrze i bardzo szybko. Jest też LanguageTool, który poprawia same literówki, bez modelu językowego. Limit Claude, na którym piszę rozmowę, zostaje nietknięty.
🎛️ Model albo „nie teraz”, bez wychodzenia z okna
Chip nad polem pokazuje model sesji. Ustawienie Auto oznacza domyślny model z zapasowymi: gdy Claude dobije do limitu, rozmowa przechodzi na inny model i leci dalej. Przypięty model takiego zapasu nie ma, a jego zmiana w trakcie rozmowy kasuje pamięć podręczną promptu, więc następna wiadomość jest droższa. Okno mówi o tym przed zatwierdzeniem, a nie po fakcie.
Na końcu tekstu strzałka w dół i trzy Entery otwierają wybór w miejscu: model na jedną wiadomość albo „dokąd”. Czat teraz, kolejka, kolejka lokalna (bez chmury, działa też bez internetu), kolejka zadań ciężkich, agent, który edytuje pliki, albo Grok. Pole „kiedy” przyjmuje datę i godzinę. Zadanie z kolejki czeka, aż limit puści, a wynik przychodzi na Telegram.

Przykład: jest 23:00, a okno limitu jest prawie puste. Odkładasz zadanie na 7:00 i idziesz spać, zamiast siedzieć z palcem nad Enterem i czekać na reset.
⏱️ Limit widać nad oknem, sesję da się znaleźć
Nad czatem są dwa paski: okno 5-godzinne i tydzień. Tydzień bierze się z odczytów. Bez świeżego odczytu pasek jest szacunkiem i tak jest podpisany. Wolę szacunek na wierzchu niż niespodziankę w połowie instrukcji.
Na liście sesji każda rozmowa ma kółko zapełnienia kontekstu. Poniżej 20% jest niebieskie, potem zielone, żółte i pomarańczowe, a od 80% czerwone. Czerwone znaczy: czas zacząć nową rozmowę, zanim model zacznie gubić początek. Po najechaniu na sesję widać model, procent kontekstu i dolny szacunek kosztu następnego pytania. Obok jest ślad energii, wody i CO₂, też jako szacunek. Dlaczego liczę energię, a nie tylko dolary, pisałem przy walucie energetycznej.
Zasada jest prosta: jedna sesja, jeden temat. Sesje układam w grupy i przeszukuję po treści, także te zarchiwizowane. Nie muszę pamiętać, w której karcie sprzed miesiąca padło to jedno zdanie.
🪟 Zwykłe okno zostaje
Mostek niczego nie zamyka. Przycisk „Oryginał” przełącza kartę na fabryczny panel, a grupy i nazwy sesji są tam te same. Jak wolisz Enter, który strzela w pół zdania, nikt Ci go nie zabiera.
Czego jeszcze nie ma: automatycznego doboru modelu do treści. Dziś Auto to po prostu domyślny model z zapasowymi, bez zgadywania.
Wersja angielska: AI chat window: Enter stays a new line.
❓ Krótkie odpowiedzi
Czy Enter w Mostku wysyła wiadomość? Nie, robi nową linię. Wysyłka to trzy Entery w krótkim odstępie albo Ctrl+Enter.
Czy autokorekta zużywa limit rozmowy? Nie. Robi ją osobny silnik: domyślnie Grok, do tego model lokalny, Gemini 3.5 Flash-Lite albo LanguageTool. Mała zmiana wchodzi sama, duża czeka na klik.
Gdzie widać, ile limitu zostało? Nad oknem: pasek 5 h i pasek tygodnia. Na liście sesji kółko kontekstu, a po najechaniu szacunek kosztu.
Czy mogę zainstalować Mostka? Na razie nie. A chcesz? Napisz w komentarzu.